TAI CHI i CHI KUNG
STYL CHANG SAN FENG

Strona glówna » Tai Chi Kung » Praktyki związane z Tai Chi Kung » Man Tap Sao

Praktyka MAN TAP SAO - "Dłonie, które pytają i  odpowiadają"

Jest to praktyka wykonywana z  partnerem. Wykonując jeden z  okrężnych ruchów z  formy Ojca, utrzymujemy ciągle połączenie naszej dłoni z  dłonią partnera. Nie staramy się ani narzucić drugiej osobie naszego tempa i  charakteru ruchu, ani też tylko podążać za jej ruchem. Przede wszystkim "nasłuchujemy i  pytamy dłońmi" oraz "odpowiadamy ruchem" na pytania partnera. W  ten sposób uczymy się czujnosci i  współpracy z  innymi. Ta praktyka jest medytacją w  parach.

"Nazwa praktyki brzmi MAN TAP SAO, to znaczy „Pytanie-odpowiedź-dłoń”. Aspekt praktyki, który wyraża się w  tej nazwie, trudny jest do zrozumienia, dlatego praktyka ma inne, prostsze nazwy: „Przylegające dłonie” lub „Dłonie-węże”. Ponadto nazywana jest także KIU SAO lub MA PO. Nazwy te uwidaczniają główne jej aspekty.

Mistrz Ming ze Stefano, nauczycielem Tai Chi Kung z Brescii praktykuje Man Tap Sao. Sampeyre 1996

KUI SAO znaczy „Most-dłoń”. Ramię jest mostem łączącym nas z  drugą osobą. Istnieje wiele rodzajów mostów: most stały, ruchomy, obrotowy itd. „Most-dłoń” trochę przypomina most zwodzony, prowadzący ode mnie do kogoś innego; także druga osoba musi opuścić swój most zwodzony, w  ten sposób następuje spotkanie.
MA PO znaczy „Koń-krok”, czyli chód konia. Jeśli most, ten u góry, jest nie do przebycia, wtedy chce się wykonać ruch nogą, biodrem, tak aby bardziej się przybliżyć.
[...]
Trzeba znaleźć odpowiednią osobę do praktykowania. Należy osiągnąć harmonię: tę samą prędkość, tę samą szerokość itd. Jest to trudne, ponieważ każdy ma swój własny charakter. Jeden chce zawsze wygrywać, drugi jest zawsze zdenerwowany i  chce poruszać się szybko, ktoś boi się i  wycofuje, ktoś inny jest powolny. Jeśli mamy zbyt duże ego, wtedy szybkość i  siła jest za duża i  ruch się blokuje. Jeśli mamy za małe ego, także w  tym wypadku praktyka jest trudna. Żeby osiągnąć postęp, oboje praktykujący muszą pozostawić dużą część swojego ego. Chang San Feng powiedział: „Pozostawić ja, naśladować innych”. Z  czasem zaczniemy coś czuć. Ale kiedy to nastąpi, zależy od danej osoby. W  końcu poczujemy to wszystko.
Kiedy zaczynamy praktykować, występują głównie odczucia fizyczne, ból w  różnych częściach ciała, zmęczenie. To jest wspólne dla wszystkich. Możemy odczuwać ciało, a  także umysł, w  różny sposób. Później będziemy w  stanie czuć również drugą osobę. Na początku dobrze jest praktykować z  tą samą osobą, ponieważ zrozumienie jest wtedy łatwiejsze. Jeśli jednak poczujemy, że już rozumiemy, nie jest to właściwe, a  jeśli czujemy, że nie możemy zrozumieć, to także nie jest właściwe. Należy trochę rozumieć, a  trochę nie rozumieć.
Jeśli rozpoczynając praktykę jesteśmy zdenerwowani lub zbyt rozbawieni, nie będzie ona dobrze wychodzić. Jeżeli jesteśmy zdenerwowani, praktykujemy ze zbyt dużą siłą, Jeżeli jesteśmy rozbawieni, nie poruszamy się płynnie. Na początku praktyka powinna być tylko spokojna, póżniej możemy próbować się uśmiechać.
Praktykując samemu (Tai Chi Kung / Tai Ki Kung), trudno jest kontrolować dobrze ruch. Kiedy praktykuje się we dwoje, jest to jeszcze trudniejsze; dwóm osobom ciężko jest się zharmonizować, ale trzeba próbować.
Mistrz Ming demonstruje zastosowanie bojowe formy. Cesana 1990

Ciało pokazuje rzeczywiste wewnętrzne uczucia; słowo zakłóca naukę. Kontakt z  ciałem służy poznaniu innych, a  także poznaniu siebie. Również ta praktyka jest długa i  powolna, ale nie trzeba się martwić, za każdym razem coś się zyskuje i  coś się traci.
Robiąc duży postęp, uzyskujemy wyższy poziom energetyczny, ale także kiedy robimy skromniejszy postęp, korzyści odnosi nasze ciało, mięśnie. Ważne jest, abyśmy stracili coś za każdym razem. Lao-Tse powiedział: „Praktykując Tao, każdego dnia coś się traci”. Każdy ma inne trudności do pokonania, fizyczne lub dotyczące charakteru; w  miarę upływu czasu usuwa się trochę tych trudności. Pracujemy z  umysłem, ciałem, energią, z  tym wszystkim razem.
MAN TAP SAO znaczy „Pytanie-odpowiedź-dłoń”; pytanie, które nagle się pojawia, jest zawsze takie samo i  jednocześnie zawsze różne. Jeżeli jest naprawdę ciągle takie samo, wtedy praktyka staje się nużąca. Jeżeli za każdym razem jest inne, nie można odkryć reguł. W  jednakowości szuka się tego, co jest różne; w  różnorodności szuka się tego, co jednakowe: w  ten sposób otwierają się oczy."
Powyższy tekst składa się z  fragmentów tekstów Mistrza Minga
© Marian Nosal & Lada Malinakova 2007, Czas generacji strony: 109.1 ms. Ostatnia aktualizacja: 2010-09-14 22:05