Tę praktykę wykonuje się o północy, w czasie pełni księżyca. Wtedy energia księżyca jest najmocniejsza. Można też patrzeć na księżyc w innym czasie, ponieważ jego energia jest chłodna, w porównaniu z energią słońca i uspokajająca.
Pełnia księżyca w na półwuspie Pelieszac w Chorwacji. fot. MIchał Choński
Stoimy twarzą w kierunku księżyca i patrzymy na niego uważnie. Grzbiety dłoni opieramy z tyłu na nerkach.
Praktyka księżyca jest ciekawa z punktu widzenia alchemii taoistycznej, ponieważ w alchemii taoistycznej głowa powinna być jak księżyc (Yin), a serce jak słońce (Yang).
Zazwyczaj nie dostrzegamy księżyca i nie wykorzystujemy jego zimnego światła. Nasze umysły (głowa) są przemęczone i nadmiernie pobudzone, a nasze serce zbyt zimne.
