TAI CHI i CHI KUNG
STYL CHANG SAN FENG

Taoistyczna praktyka kultywowania długiego życia

Praktyka Tai Chi Kung (Tai Ki Kung) oddziaływuje na 14 południków energetycznych i  na pięć głównych narządów (serce, płuca, nerki, śledziona i  wątroba), równoważąc ich energie wewnętrzne.

Praktyka formy Dzieci. Jabłończ 2008. Fot Marek Sokołowski

Nagromadzone od dzieciństwa bloki psychiczne, osłabiające przepływy energii wewnętrznych, są główną przyczyną większości chorób psychicznych i  fizycznych, szczególnie tych chronicznych. Rozpuszczenie bloków powstałych w  wyniku nerwic daje też spokój, otwarcie umysłu, a  w konsekwencji polepszenie relacji z  otaczającym nas światem zewnetrznym.

Ta praca równoważenia, stabilizacji i  oczyszczania wewnętrznego jest warunkiem koniecznym dla stosowania wszystkich bardziej zaawansowanych technik opierających się na pracy z  oddechem i  umysłem w  kierunku osiągnięcia pełni możliwości psychicznych i  somatycznych.
Nazwa tego stanu, to Sheng Ren - Cłowiek Prawdziwy.
Po chińsku: 聖人 / 圣人. W  pisowni Pinyin: shèng rén, czyli Człowiek harmonijny, Człowiek prawdziwy.

Jest to ideał mędrca taoistycznego, tak jak był on rozumiany ponad dwa tysiace lat temu, w  czasach Lao Tsy, Czuang Tsy i  Lie Tsy, wielkich założycieli taoizmu.

Rozluźnienie wewnętrzne, pojawiające się w  miarę praktyki, manifestuje się też zewnętrznie poprzez rozluźnienie napięć, zanik sztywności mięśni i  stawów, co daje ciało giętkie i  elastyczne, jak pędy bambusa. Praktyka na wysokim poziomie charakteryzuje się ciągłym pobieraniem energii życiowej (Qi) z  otoczenia poprzez oddychanie. Dzięki temu możemy wyrównać straty energii zużywanej w  życiu codziennym. Prowadzi to do powstrzymania procesu starzenia, pozwalając na osiągnięcie podeszłego wieku w  pełni sił, przy zachowaniu wyjątkowo młodego wyglądu. Dlatego w  Chinach Tai Chi Kung nazywa się Praktyką Długiego Życia.